Szop pracz
Procyon lotor (Linnaeus, 1758)
Sprytny, ciekawski i słynący z „mycia” jedzenia – szop pracz to jeden z najbardziej rozpoznawalnych ssaków świata. Poznaj go bliżej!
40–70 cm
długość ciała
3,5–9 kg
masa ciała
5–7
pierścieni na ogonie
1–7
młodych w miocie
Ameryka Płn.
kraj pochodzenia
🧼 Czy szop naprawdę myje jedzenie?
Szop pracz jest jedynym zwierzęciem na świecie, które przed spożyciem regularnie płucze pokarm w wodzie. Naukowcy uważają, że nie chodzi o higienę – zwilżone łapy są po prostu znacznie bardziej wrażliwe na dotyk, co pomaga zwierzęciu dokładniej zbadać zdobycz.
Klasyfikacja i pochodzenie
Szop pracz należy do rodziny szopowatych (Procyonidae) i jest jej największym przedstawicielem. Pochodzi z Ameryki Północnej, skąd w XX wieku trafił do Europy – najpierw jako zwierzę hodowlane i futerkowe, potem zdziczały. W Niemczech populacja liczy już miliony osobników.
Wygląd i futerko
Charakterystyczna czarna maska na oczach oraz puszysty ogon z czarno-białymi pierścieniami (zawsze zakończony czarno) czynią szopa niepowtarzalnym. Aż 90% powłoki włosowej stanowi gęsty podszerstek, który chroni zwierzę przed zimnem. Ogon mierzy 20–25 cm długości.
Tryb życia i zachowanie
Szopy pracze są przede wszystkim nocne – największą aktywność wykazują w ciepłe, deszczowe noce. Są doskonałymi wspinaczami i pływakami. Wykazują zaskakująco wysoką inteligencję – potrafią otwierać zamki, kosze i pojemniki.
Dieta – prawdziwy wszystkożerca
Menu szopa pracza jest niezwykle różnorodne: ryby, żaby, raki, ślimaki, owady, orzechy, owoce, nasiona, a w miastach – resztki z ludzkich śmietników. Ta plastyczność pokarmowa jest jednym z powodów, dla których szop tak łatwo adaptuje się do nowych środowisk.
Rozmnażanie
Ruja przypada na luty–marzec (szopy są zwierzętami monoestrycznymi). Ciąża trwa 60–70 dni, a samica rodzi od 1 do 7 młodych (najczęściej 3–4). Młode pozostają przy matce przez pierwszą zimę.
Szop pracz w Polsce
Szop pracz jest w Polsce gatunkiem inwazyjnym wpisanym na listę gatunków obcych stwarzających zagrożenie dla UE. Krajową populację szacuje się na kilkaset osobników; zwierzę najczęściej pojawia się wzdłuż Odry i Warty.
Źródła: Wikipedia – Szop pracz, DinoAnimals.pl, IOP PAN – gatunki obce